KK / PAP

Poeta zakodowal swoj wiersz w DNA bakterii. W tym celu wymyslil specjalny szyfr, w ktorym literom odpowiada ciag nukleotydow, czyli najmniejszych klockow budujacych strukture DNA – informuje serwis BBC.

Christian Bok z Wydzialu Anglistyki na University of Calgary (Kanada) zakodowal swoj wiersz w DNA popularnej bakterii - paleczki okreznicy (Escherichia coli).

DNA sklada sie z roznych kombinacji zaledwie czterech nukleotydow: adeniny (A), guaniny (G), tyminy (T) i cytozyny (C). Kazdej z liter alfabetu Bok przyporzadkowal sekwencje kilku nukleotydow. Jego wiersz, ktory rozpoczyna sie od slow "Any style...", po zapisaniu chemicznym alfabetem wyglada nastepujaco: ACG(A) GTG(n) ATA(y) AGT(odstep) AAG(s) TGC(t) ATA(y) GCC(l) TAT(e).

Bok stworzyl nowy gen o nazwie X-P13, ktory, tak jak "naturalne" geny, potrafi kodowac wlasne bialko.

Bok sam sie nauczyl biologii molekularnej i programowania. Jego projekt dopiero na koncowym etapie weryfikowali biolodzy z University of Calgary.

Wczesniej podobnej rzeczy dokonal amerykanski naukowiec, Pak Wong, ktory w DNA bakterii Deinococcus radiodurans zapisal slowa popularnej piosenki "It's a Small World After All". Pionierem w tej dziedzinie byl jednak Craig Venter, ktory skonstruowal pierwszy sztuczny genom bakterii, a w jego czesci zapisal wlasne imie oraz imiona czlonkow zespolu, a takze cytaty z Jamesa Joyce'a oraz Richarda Feynmana.

Bok dowodzi jednak, ze poszedl o krok dalej. Naklonil bowiem bakterie, zeby sama dawala biologiczno-poetycka odpowiedz, w postaci kodowania ciagu aminokwasow, ktore moga po ponownym zdekodowaniu ulozyc sie w inna sekwencje liter.

Bok planuje zakodowanie w DNA bakterii dziela literackiego, ktore przetrwa dluzej niz ludzkosc. Do tego celu chce uzyc bakterii Deinococcus radiodurans, zwanej "bakteria Conanem" ze wzgledu na swa umiejetnosc przetrwania w najbardziej ekstremalnym srodowisku. Zdaniem Boka, jego tekst moglby reprodukowac sie przez miliardy lat, trwajac dluzej niz jakikolwiek przedmiot wykonany reka czlowieka.

Nie wszyscy naukowcy sa tak entuzjastyczni. Julian Parkhill z Wellcome Trust Sanger Institute wyraza swoj sceptycyzm, co do szansy na taka literacka niesmiertelnosc. - Jego wiersz zostanie natychmiast usuniety za sprawa naturalnej selekcji, o ile nie bedzie niosl jakiejkolwiek korzysci dla bakterii-gospodarza – wyjasnia. Jak dodaje, selekcja naturalna wystapi w roli krytyka literackiego.

Podobnego zdania jest prof. Sui Huang z University of Calgary. "Jezeli to poetyckie bialko bedzie sie wiazalo nawet z najmniejsza niedogodnoscia dla bakterii, gen moze zostac wylaczony" – ocenia.